zylaki_3287191

Bardzo to naciągana metafora ! niezbyt potrzebna. W przypadku sportu wręcz zbędna. Wystarczyłoby powiedzieć „urządzenia sportowe”, czy też „za- bawowo-sportowe” — i’sprawa byłaby jasna.Ale autorka (lub jej konsultanci) idzie dalej. Powierza owej „infrastrukturze” rolę „stymulowania rozwoju dziecka .w wieku’ przedszkolnym”. Stymulować to tyle co . zachęcać, podniecać, dawać bodźce. Czyżby czysto materialne-obiekty były obdarzone taką zdolnością? A móże bodźce płyną ze strony odpowiednich organizatorów zabaw i gier, którzy wykorzystują w tym celu odpowiednie urzadzenia i tereny? W. takim razie-należałoby już mówić o „strukturze”. niż „infrastrukturze”, jeżeli się ko­niecznie pragnie używać uczonych słów.

635380948670361670

Zawsze były i będą argumenty świadczące o sportowej i pozaspor­towej wadze sprawy. Problem’jedynie w tym, czy wysoko wzno­szącej się przez trzy dziesiątki lat linii naszych sukcesów mię­dzynarodowych towarzyszył równie stromy wzrost sukcesów na miarę krajową.Otóż — ogólnie biorąc — nie towarzyszył. Świadczyły o tym liczby ćwiczących i zrzeszonych w sekcjach i klubach. Stan -i liczba urządzeń, w przeliczeniu na Jednego obywatela PRL. Zdolność sportu do współdziałania w walce z patologią społecz­ną. Z chorobami cywilizacyjnymi, znużeniem, przedwczesną sta­rością itp. Niestety, nie notujemy tu błyskotliwych sukcesów na miarę olimpijską. Gorzej, wleczemy się w ogonie Europy.

mid_3428

Być może pomoc udzielana przez ruch olimpijski dobrej stronie natury ludzkiej oraz wartoś­ciom humanistycznym i humanitarnym nie jest tak wielka, jak się często patetycznie głosi. Ale w odpowiedzi na melancholijne przysłowie: „Nie czas żałować róż, gdy płoną lasy”; ruch olimpij­ski przypomina, że lasy zawsze płonęły i, zawsze trzeba je było.— i będzie ratować. A róże są człowiekowi potrzebne. Na rok przed olimpiadą wiemy już niemal – wszystko o wa- ‘ runkach przygotowań i startu w igrzyskach. Znamy atmosferę  towarzyszącą tym przygotowaniom w wielu krajach. Nie jest tajemnicą tło polityczne, na którym wszystko to się rozgrywa.

Najseksowniejsze_kobiety-sportowcy_7

Rozbijały ją wojny, wielkie konflikty społeczne ukazywały to, co było w niej utopijne. Jesteśmy świadkami rozpętywania raz po raz średnio­wiecznych fanatyzmów. Czy idea pochodni i lauru jest w stanie ’ je wstrzymać?  A jednak nich olimpijski broni się dzielnie. Zwalcza, jak potrafi własne słabości, modernizuje swą optykę społeczną i narodową, szuka dróg wyjścia z kryzysu amatorstwa. Myślę, że umiejętnie wykorzystuje rys charakterystyczny współczesnej kultury: jej, wielotorowość/ wielopostaciowość. Olimpizm nie uważa siebie za najważniejszą sprawę, w świecie wojen, głodów;konfliktów i zagrożeń. Ale też nie sądzi, żeby jego nieobecność mogła tu w czymkolwiek pomóc.

pobrane (1)

Współcześni sportowcy wysokiej klasy coraz wyraźniej stają/, się kategorią społeczną aktorów ludzi zajmujących się czasem wolnym in­nych ludzi. W niekończących się sporach na temat profesjonalizmu w ęporcie zbyt słaby akcent pada na to zjawisko. Sportem świa­towym mocniej chyba rządzą (a może tylko mocniej interweniują) prawa wielkiego widowiska niż klasyczne prawa rynku. Być może dlatego ów rynek nie. jest wszechwładny. I być może dlatego wielki sport jak każde wielkie widowisko, jak sztu­ka niesie w sobie pewne wartości nieprzekładalne na pieniądze. „Ludzie zajęci czasem wolnym innych ludzi”… Brzmi to poważniej i bardziej zobowiązująco niż się zdaje.

pobrane

Przełomu dokonał niezwykły rozwój widowiskowych form sportu w niemal wszystkich dziedzinach. Potężnie zadziałała tu także telewizja. Odtąd mecze, mityngi, rozgrywki, mistrzostwa trzeba organizo­wać wtedy, gdy masy dysponują wolnym czasem.’ Niedawno jeszcze Boże Narodzenie i Wielkanoc były w Europie dla sportowców +-. jak i dla innych — dniami, wolnymi. Teraz startuje się i walczy w dziesiątkach challenge’ów i mityngów, których bez­pośrednia transmisja wypełnia świąteczne popołudnie. Wolna sobota nie uniknęła tego losu. Przeciwnie, zachęciła do organi­zowania turniejów parodniowych, swego rodzaju sportowych fe­stiwali. Zresztą analogie . z estradą są oczywiste.